Ψυχολογία

Μήπως η μοναξιά είναι το νέο status quo;

Ανάγνωση σε 2′

Το παρακάτω άρθρο σχετίζεται με την πρωτοβουλία της Oprah Winfrey ‘Just Say Hello’ που έρχεται να απαντήσει στην αυξανόμενη τάση της σύγχρονης κοινωνίας να κλείνεται στον εαυτό της και να απομονώνεται.

Είναι ένας απλός χαιρετισμός, αλλά η ισχύς του είναι βαθιά: Η επιστήμη αποκαλύπτει ότι η κοινωνική αλληλεπίδραση μπορεί να μας βοηθήσει να ζήσουμε πιο υγιείς, πιο ευτυχισμένοι, και να ζούμε περισσότερο. Ωστόσο, πάρα πολλοί από εμάς χάνουμε ευκαιρίες για σύνδεση με άλλους ανθρώπους.

Στο παρελθόν τα πράγματα ήταν πιο απλά. Επικοινωνούσαμε πιο συχνά, πιο αληθινά ο ένας με τον άλλο. Τώρα, υπάρχουν άνθρωποι που μπορεί φαινομενικά να μοιάζουν χωρίς την παραμικρή υπόδειξη προβλήματος, και να νιώθουν τόσο μόνοι που η μοναξιά τους να μεγεθύνει κάθε πόνο στο σώμα τους.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις από το Πανεπιστήμιο του Σικάγο, σε κάθε δεδομένη στιγμή τουλάχιστον ένα στα πέντε άτομα, ή περίπου 60 εκατομμύρια Αμερικανοί, υποφέρουν από μοναξιά.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η μοναξιά δεν είναι απλώς ένα κοινωνικό ζήτημα. Επηρεάζει άμεσα τη φυσιολογία μας και την υγεία μας. Η ατμοσφαιρική ρύπανση, η παχυσαρκία, και υπερβολική χρήση αλκοόλ έχει βρεθεί ότι αυξάνουν τον κίνδυνο θνησιμότητας ενός ατόμου κατά 6, 23, και 37 τοις εκατό, αντίστοιχα. Η μοναξιά μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο σε ένα συγκλονιστικό 45 τοις εκατό. Και δεν είναι μόνο το σώμα που υποφέρει: Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε το 2012 διαπίστωσε ότι οι μοναχικοί ηλικιωμένοι άνθρωποι είναι 64 τοις εκατό πιο πιθανό να εμφανίσουν άνοια σε σχέση με αυτούς που ήταν περισσότερο συνδεδεμένοι με τους ομολόγους τους.

shutterstock_295950872

 

Πώς μπορεί η κοινωνική μας ζωή να έχει μια τέτοια δραματική επίδραση στην υγεία μας; Η επικρατούσα θεωρία υπαγορεύει ότι οι φίλοι μας μάς ενθαρρύνουν να φροντίζουμε τον εαυτό μας και παρεμβαίνουν όταν δεν αισθανόμαστε καλά. Ωστόσο, η έρευνα δείχνει και κάτι βαθύτερο: ότι η μοναξιά μπορεί πραγματικά να αλλάξει τη γενετική δραστηριότητα στο σώμα μας. Σε άτομα που ένιωθαν σαν να είχαν λιγότερες κοινωνικές συνδέσεις απ’ό,τι ήθελαν, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ορισμένα γονίδια που συνδέονται με την φλεγμονή στους ιστούς υπερεκφράζονται, ενώ άλλα γονίδια που εμπλέκονται στην αυτοάμυνά μας από ιούς καταστέλλονται. Η μοναξιά, όπως αποδεικνύεται, μπορεί κυριολεκτικά να μάς αρρωστήσει με τον καιρό.

Είναι γεγονός ότι δεν είμαστε φτιαγμένοι για να είμαστε μόνοι μας. Μια αξιόλογη μελέτη με επικεφαλής τον Naomi Eisenberger, PhD, αναπληρωτή καθηγητή Κοινωνικής Ψυχολογίας στο UCLA, διαπίστωσε ότι σε άτομα που ζουν στο περιθώριο της κοινωνίας παρατηρήθηκε ότι ενεργοποιούνται οι ίδιες περιοχές του εγκεφάλου που καταγράφουν τον βιολογικό πόνο. Από μια εξελικτική σκοπιά, αυτό έχει νόημα. Οι προϊστορικοί μας πρόγονοι στηρίχθηκαν σε κοινωνικές ομάδες όχι μόνο για συντροφιά, αλλά και για την ίδια τους την επιβίωση. Η συντροφικότητα και η σύνδεση με την φυλή εξασφάλιζε την πρόσβαση σε στέγη, τροφή και προστασία. Ο διαχωρισμός από την ομάδα, από την άλλη πλευρά, σήμαινε κίνδυνο. Σήμερα, όταν αισθανόμαστε ότι είμαστε αποκλεισμένοι, το σώμα μας μπορεί να αισθανθεί απειλή για την επιβίωσή του, και έτσι, ενεργοποιούνται μερικά από τα ίδια σήματα πόνου που θα συμμετείχαν, αν ήμασταν σε πραγματικό φυσικό κίνδυνο. 

Κράτα το

About the author

MyCare